. . .
ખોબો ભરીને અમે એટલું હસ્યાં.. કે કૂવો ભરીને અમે રોઈ પડ્યાં.
ખટમીઠાં સપનાઓ ભૂરાં ભૂરાં..
કુંવારા સોળ વરસ તૂરાં તૂરાં…
અમે ધુમ્મસના દરિયામાં એવાં ડૂબ્યાં.. કે હોડી-ખડક થઈ અમને નડ્યાં.
ક્યાં છે વીંટી અને કયાં છે રૂમાલ?
ઝૂરવા કે જીવવાનો ક્યાં છે સવાલ?
કૂવો ભરીને અમે એટલું રડ્યાં કે ખોબો ભરીને અમે મોહી પડ્યાં.
. . .
– જગદીશ જોષી –
. . .
@ ” મારો બગીચો “
અમુક લોકોને નમ્રતાનું પણ અભિમાન હોય છે-પોતે અભિમાનની નથી એ વાતનું જ અભિમાન !!!
. . .
અભિમાન બે જાતનાં હોય છે : એકમાં આપણે આપણી જાતને અનુમોદન આપીએ છીએ; બીજામાં આપણે આપણી જાતને સ્વીકારી શકતા નથી.
. . .
“બગીચાનો માળી..”
આપણું શાણપણ આપણાં અનુભવમાંથી નીપજે છે અને અનુભવ આપણી મૂર્ખાઈમાંથી પેદા થાય છે.
. . .
અનુભવ આપણને કશૂંક મૂરખાઈભરેલું આચરતાં કદી અટકાવી શકતો નથી; એમાંથી આનંદ મેળવતાં જ તે આપણને રોકે છે.
“બગીચાનો માળી..”