Sep’13 : અપડેટ્સ-2

~ અગાઉની અપડેટમાં ઉતાવળના કારણે ઘણી વાતોને ઉમેરવામાં નહોતી આવી એટલે આજે લગભગ દોઢ મહિનાની વાતો ભેગી થઇ છે. જે યાદ આવશે અને લખવા જેવું હશે તે જ અહી લખાશે એમ માનીને આગળ વધીએ. (જો એમ લાગે કે હું કોઇ અપડેટ ચુકી ગયો છું તો સમજી લેવું કે તેમાં નોંધવા જેવું કંઇ હતું નહી અથવા તો તે પ્રાઇવેટ પોસ્ટમાં નોંધવામાં આવ્યું છે.)

~ હા તો અપડેટની શરુઆત કરીએ. સૌપ્રથમ વાત કરીએ થોડા દિવસ પહેલાના ગણેશ વિસર્જનની. જય હો.. જય હો.. જય હો.. ગણેશદેવાની અને તેમના દ્વારા થતી હેરાનગતીઓની….

~ પ્રભુ જેવા આ વર્ષે પધાર્યા એમ જ આવતે વર્ષે પણ આવજો અને આપના ભક્તોએ જાહેર પબ્લીકની જે હેરાનગતિ કરી છે તેવી આવતા વર્ષે પણ કરતા રહે તેનું ધ્યાન રાખજો. #કટાક્ષ (બીજું તો કંઇ કહેવું નથી અથવા તો કહેવા જેવું નથી, કેમ કે જે કહેવું છે તે અગાઉ પણ કહેવાઇ જ ગયું છે. જુઓઃ અહીં)

~ અમદાવાદ મ્યુનીસીપલ કોર્પોરેશન દ્વારા નાગરિકોની સુવિધા માટે એક હેલ્પ લાઇન શરૂ કરવામાં આવી છે. જો આપને અ.મ્યુ.કો. દ્વારા પુરી પાડવામાં આવતી કોઇ સુવિધા અંગે ફરિયાદ હોય તો અહી ફોન, મેસેજ કે ઇમેલ દ્વારા રજીસ્ટર કરાવી શકો છો. (મારી પાસે તો ફરિયાદોનો ઢગલો તૈયાર જ હોય એટલે મેં એકવાર ફરિયાદ કરીને અનુભવ કરી લીધો છે. સારી સર્વિસ છે.)

  • આ હેલ્પલાઇન અંગેની સંપુર્ણ માહિતી માટે જુઓ: amccrs.com/AMCPortal

~ એપલ દ્વારા રજુ કરાયેલી iPhone ની નવી ઓપરેટીંગ સિસ્ટમ iOS7 થી મોબાઇલ અપડેટ કરી દેવામાં આવ્યો છે. હજી તો વધુ અનુભવ નથી કર્યો; પણ જેમ શરૂઆતમાં નવી વસ્તું ઘણી ગમે અને આકર્ષક લાગે તેમ અત્યારે આ નવી સિસ્ટમ વાપરવાની ઘણી મજા આવે છે. જો કે હજુ તો અમે બંને (એટલે કે હું અને મારો મોબાઇલ) એકબીજા સાથે તાલમેલ મેળવી રહ્યા છીએ. (આમ તો ખુટે એવું તો કંઇ દેખાતું નથી અને વળી નવું-નવું ઘણું બધું છે. એટલે ફરિયાદ જેવું હશે નહી એવું કહી શકાય.)

~ આ વખતે મોદીને ભારતીય જનતા પાર્ટીપ્રધાનમંત્રી ઉમેદવાર બનાવ્યાના ન્યુઝ તો હવે જગજાહેર છે. કોઇને ગમ્યા અથવા તો કોઇને ખટક્યા હશે! પણ મને પર્સનલી ઘણો આનંદ થયો કે કોઇ રાજકીય પક્ષે એક એવી વ્યક્તિને આગળ મુકી છે, જે કંઇક તો કરી બતાવશે. (કમ-સે-કમ પ્રધાનમંત્રી તરીકે મનમોહનસિંહજી કરતા તો તે ઘણાં સારા સાબિત થશે તેનો મને અત્યારે વિશ્વાસ છે, આગળ તો જેવી રમેશભાઇ ની ઇચ્છા…)

~ હવે સામે પક્ષે પણ આવા જ કોઇ સક્ષમ ઉમેદવાર રજુ કરવામાં આવે તો ટક્કર જામે! (અહી સક્ષમ ઉમેદવારની વાત થાય છે’ એટલે મહેરબાની કરીને રાહુલબાબાને વચ્ચે ન લાવતા. યાર, ઔર ભી લોગ હૈ કોંગ્રેસમેં રાહુલ કે સીવા..)

~ નરેન્દ્ર મોદીની ખામીઓ ચોક્કસ છે, પણ તેમની ખુબીઓને તમે નજરઅંદાજ તો ન કરી શકો. એક એ વાત પણ સમજી લેવા જેવી છે કે, બધાને સાથે લઇને ચાલનારો માણસ લાંબે જઇ શક્તો નથી. અથવા તો મોટા કે અઘરા નિર્ણયો લઇ શક્તો નથી. મોદી અંગે મારી ટુંકી સમજણ પ્રમાણે કહું તો જો તેઓ PM બનશે તો કંઇક એવું કરશે જ જે અગાઉના પ્રધાનમંત્રીઓ કરી નથી શક્યા અથવા તો કરતાં ખચકાતા હતા.

~ દેશની હાલની પરિસ્થિતિ, રાજકારણ અને મતદારોની સ્થિતિ જોઇએ તો મારો અંદાજ કહે છે કે આ વખતે મોદીને પ્રધાનમંત્રીની ખુરશી શોભાવતા જોવા તૈયાર રહેવાનું છે. (ચેતવણી: આ મારું અંગત તારણ છે. મારો કોઇ એક પક્ષ, વ્યક્તિ કે સંસ્થા સાથે કોઇ સીધો સંબંધ નથી અને જો કોઇ આડકતરો સંબંધ પણ હશે તો તેને માત્ર સંયોગ કહેવાશે! -ચેતવણી પુરી.)

~ છેલ્લા મહિનામાં બે વખત અમદાવાદ-સુરત-અમદાવાદની મુસાફરી કરવામાં આવી અને એ પણ ભારતીય રેલ્વેના જનરલ ડબ્બામાં!! ટ્રેનમાં જનરલ ડબ્બો કોને કહેવાય, કેવો હોય અને તેમાં મુસાફરી કેવી રીતે કરાય તેનું મોંઘુ અને વિચિત્ર જ્ઞાન સ્વ-અનુભવે સાવ સસ્તામાં મેળવવામાં આવ્યું. (તે અનુભવ ફરી યાદ ન કરાવવા જાહેર વિનંતી.)

~ હા, હકારાત્મક વાત એ છે કે તે બહાને એક નવી સંસ્કૃતિને જાણવામો મોકો પણ મળ્યો. નવી એટલે કે, ટ્રેન સંસ્કૃતિ!! ટ્રેનમાં કાયમી મુસાફરી કરતા લોકોની પણ એક અલગ દુનિયા-વિચારો-ગ્રંથી અને આદતો હોય છે, જેનાથી આજસુધી હું લગભગ અજાણ હતો એમ કહી શકાય. એકંદરે નવું જાણવા મળ્યું તેનો આનંદ લીધો અને હવે વિશ્વાસ આવી ગયો કે ભવિષ્યમાં કયારેક આવી મુસાફરી કરવાની આવે તો મને કોઇ વાંધો નહી આવે. (રેલ્વેની દરેક મુસાફરી વખતે કન્ફર્મ બુકીંગ મળી ન શકે તે હકિકતને પણ હવે ધ્યાનમાં રાખવી પડશે.)

~ સુરત ખરેખર સુંદર શહેર છે અને કોઇ-કોઇ જગ્યાએ તો તે અમદાવાદથી પણ ચઢિયાતું લાગે. રોડ-રસ્તામાં તો તેને ચોક્કસ અમદાવાદથી આગળ ગણી શકાય. જો ગુજરાત સરકાર (વાંચો, મોદી સરકાર) તેને અમદાવાદ જેટલું જ મહત્વ કે લાભ આપવાનું શરૂ કરી દે તો એ વાત ચોક્કસ છે કે સુરત થોડા જ વર્ષોમાં અમદાવાદથી આગળ નીકળી જાય! (સાઇડટ્રેક: હું ભલે આખા ગામની પંચાત કરું છું પણ સુરતમાં બીચ-દરિયાકિનારો છે, તેની જાણકારી મને લગભગ બે-ત્રણ વર્ષ પહેલા જ થઇ છે!)

~ મારા એક નિયમને બાયપાસ કરીને થોડા દિવસો પહેલા જ યુવરાજભાઇની મુલાકાત લેવામાં આવી હતી. (કેટલાક નિયમો તોડવા માટે જ બનતા હોય છે.)

~ અમે નાની-મોટી ચર્ચા કરી જે ખરેખર જરૂરી નહોતી પણ મળ્યા એટલે સામ-સામે ચુપ બેસી રહેવા કરતાં બે વાતો કરીએ તો સારું લાગે અને સ્વાભાવિક છે કે અમારી મુલાકાત જે કોમન વિષયના આધારે થઇ છે, તે વિષય ચર્ચામાં વધુ રહ્યો. ત્યારે ઓવરઓલ હું વધારે બોલ્યો હોઇશ, યુવરાજભાઇ જરૂર પુરતું બોલ્યા હતા અને અમારા (પોતપોતાના) ધર્મપત્ની મુખ્યત્વે શ્રોતાગણના સ્થાને રહ્યા!! (જયારે હું સળંગ બોલતો હોઉ ત્યારે મને અટકાવવો ખરેખર અઘરું કામ હશે એવું મને પણ કયારેક લાગતું હોય છે!)

~ યુવરાજભાઇ પાસે સમય નહોતો છતાંયે મારી માટે સમય ફાળવ્યો તે બદલ તેમનો આભાર માનવો પડે અને છેલ્લે, મળીને આનંદ થયો -એવું લખવાનો અને કહેવાનો આપણે ત્યાં રિવાજ છે એટલે કહી દઉ છું. 🙂 (સારો રિવાજ છે!)

~ જો કે દિલથી કહું તો એક નવા મિત્ર મળ્યા તેની ખુશી થઇ, યુવરાજભાઇની નિખાલસતા ખરેખર ઘણી ગમી. તેમણે બે પુસ્તકો આપ્યા છે; જેમાંથી એકને થોડો ન્યાય આપવામાં આવ્યો છે અને બીજું પુસ્તક તેમની નવલકથા ‘સળગતા શ્વાસો‘ છે જે વાંચી લેવામાં આવી છે. (તેને હવે પાછી આપવાની છે પણ આળસમાં ભુલાઇ જાય છે.)

~ મારો ટેણીયો હવે ઘરની બહાર રખડવાનો ઘણો શોખીન થઇ ગયો છે. ઘરે આવો એટલે પહેલા તો તમને તે પોતાને તેડી લેવા કહે અને પછી તરત બહાર જવાનો રસ્તો બતાવશે. (આ નાના છોકરાંઓને બહાર જવું કેમ વધારે ગમતું હશે? ઘરમાં રહીને કંટાળી જતા હશે; કે પછી બહારની દુનિયાને જાણવાનું કુતુહલ વધારે હશે; કે પછી કોઇ અન્ય કારણ પણ હોઇ શકે.)

~ બે દિવસથી વરસાદ છે અને વાતાવરણમાં હવે ઠંડક પણ છે એટલે ડ્રાફ્ટમાં લખાયેલી ગરમીની ગરમા-ગરમ વાતોને રીમુવ કરી દેવી પડી છે. (સમયસર પોસ્ટને ‘Publish’ ન કરવામાં આવે તો આવી સમસ્યાઓ બની શકે છે.)

~ ઘણાં દિવસોની વાતો ભેગી કરી છે એટલે પોસ્ટ લાંબી થઇ જાય તે સ્વાભાવિક છે એટલે હવે વધારે આડીઅવળી વાતો ન ઉમેરવી યોગ્ય લાગે છે. (હાશ…… – કોણ બોલ્યું?)

~ બીજું બધું તો તેની જગ્યાએ બરોબર ચાલી રહ્યું છે. વજન 56 કિલો એ પહોંચ્યું છે. દવાઓ બંધ થઇ ચુકી છે. હું સંપુર્ણ સ્વસ્થ છું અને જીવનમાં એકંદરે શાંતિ છે.


*મારા જીવનનું એક વિચિત્ર કેરેક્ટર. જેઓની ઓળખાણ કયારેક કરાવવામાં આવશે.

Sep’13 : અપડેટ્સ

– છેલ્લી અપડેટ્સ મુક્યાને લગભગ એક મહિનાથી વધુ સમય થયો છે! (આટલા દિવસોમાં લખવા લાયક કોઇ અપડેટ્સ ન હોય એવું તો ન જ બને ને..)

– આજે લખવા બેઠો તો છું, પણ લાગતું નથી કે વધુ ઉમેરી શકાય. કેમ કે કલાક પછી એક વાર્ષિક સમારંભ માટે ગાંધીનગર જવાનું છે અને પછી આખો દિવસ ત્યાં જ સચવાઇ રહેવાનું છે. (આ મારો ફેવરીટ સમારંભ પણ છે એટલે તેને ગુમાવવો મને નહી ગમે.)

– બિમારીના એ દિવસો તો વહેલા જ પુરા થઇ ગયા’તા પણ દવાઓ ચાલું હતી. આગળના વાક્યના અંતમાં ‘હતી’ કહેવાનો મતલબ એ છે કે આજે તે દવાઓનો અંત આવ્યો. સવારે જ તેના આખરી ડોઝ પેટમાં પધરાવ્યો અને એક લાંબી માંદગીમાંથી સફળતાપુર્વક બહાર આવ્યાનો આનંદ મનાવ્યો. (હવે એક છેલ્લો રિપોર્ટ કરાવવાનો બાકી રહ્યો પણ તે નોર્મલ જ રહેશે તે નક્કી છે.)

છ મહિના આરામનો એ સમય કેમ વિતશે તે વિશે હજુ તો વિચાર કરતો હતો; આજે તે સમય પુરો થઇ પણ ગયો! ઘડીયાળ પણ એ જ છે અને તેના કાંટા પણ એ જ ગતિથી ચક્કર કાપી રહ્યા છે છતાંયે સમજાતુ નથી કે આ સમયની ઝડપ આટલી કેમ વધી ગઇ છે! (મને હમણાં બેકગ્રાઉન્ડમાં ‘મહાભારત’નો “મૈ સમય હૂં” -વાળો અવાજ સંભળાઇ રહ્યો છે!)

– પહેલા યાદ કરું છું ટેસ્ટ રિપોર્ટનો એ દિવસ અને પછી આજનો દિવસ, વચ્ચે શું બન્યું કે આ સમય કેમ પુરો થયો તો તે અંગે કોઇ ખાસ યાદગીરીઓ દેખાતી નથી. (મગજ કમજોર બની રહ્યું છે તેની નિશાની!)

– તે દિવસની પહેલી પોસ્ટ અને આજની સ્થિતિને સરખાવીએ ત્યારે ખ્યાલ આવે છે કે ત્યારે કેવો સમય હતો અને આજના વિચારો કેવા છે! (નિયમિત અપડેટ્સ લખતા રહેવાનો મારો સૌથી મોટો ઉદ્દેશ પણ આ જ છે.)

જો કે આ મારો બગીચો પણ એટલે જ બનાવ્યો છે કે તેમાં મારી બધી યાદગીરીઓ, સંભારણાંઓ અને વિચારો-અનુભવો નોંધાતા રહે કે જેથી હું વિતેલા જીવનને એકવાર ફરી જોઇ શકું અને સારી/નરસી યાદોને જોઇને પોતાની જાત સાથે બે ઘડી વિચાર-વિમર્શ કરી શકું. (આ વિતેલો સમય મને વર્તમાનમાં શાંત અને મજબુત બનાવી રાખવા માટે ઘણીવાર ઉપયોગી બન્યો છે.)

– આ તો થઇ માત્ર મારી વાત; નવા-જુની અને આજકાલ વિશે તો લખવાનું બાકી રહ્યું. પરંતુ તે માટે આજે સમય નથી એટલે એક-બે દિવસમાં નવા અપડેટ્સ નોંધવામાં આવશે. (આ વાત મારી માટે લખાયેલી છે! 🙂 )

લાસ્ટ, અપડેટ ઓફ ધ ડે!
મારો ટીનટીન હવે સરસ રીતે ચાલતા શીખી ગયો છે!

– તો ફરી મળીશું, થોડા જ દિવસોમાં.. આવજો. ખુશ રહો..

Heppi B’dde Tintin ! ;)

– અમે (એટલે હું અને મારી ઘરવાળી) મમ્મી-પપ્પા બન્યા તેને તારીખ: 12-08-2013 ના રોજ એક વર્ષ પુરું થયું. વિચાર્યું કે કોઇ સેલીબ્રેશન જેવું કરીએ તો મજા આવે. (મને ખબર છે કે આવો વિચાર કરીને અમે કોઇ નવાઇ નથી કરી.)

– પણ અચાનક(!) યાદ આવ્યું કે તે દિવસે તો મારા ટેણીયાંનો પ્રથમ જન્મદિવસ પણ આવી રહ્યો છે! (જોયું, કેવો ગજબ સંયોગ કહેવાય કે આ બંને ઘટનાઓ એક જ દિવસે બની છે!)

– હવે, એક જ દિવસે બે ઉજવણીમાં મજા ન આવે. છેવટે ઘણાં વિચાર કરીને અમે અમારા સેલીબ્રેશનને ટાળીને ટેણીયાની ‘બર્થ ડેટ‘ ઉજવવાનું નક્કી કર્યું. (અને આમ અમે પુત્ર માટે અમારી ખુશીનો ત્યાગ કરનાર મહાન માતાપિતા બનવાની દિશામાં પ્રથમ કદમ ઉઠાવ્યું! #અભિમાન)

– દિવસ નજીક આવતા સુધીમાં તો લગભગ બધી આગોતરી તૈયારીઓ પુરી કરી દીધી હતી અને મહેમાનોને આમંત્રણ-કોલ પણ કરી દીધા હતા. આયોજનની રૂપરેખા ગોઠવી દેવામાં આવી હતી અને હવે બે-ત્રણ દિવસ બાકી રહે ત્યારે તેને અમલમાં મુકાય તેનો ઇંતઝાર હતો.

– પણ પણ પણ.. અમે આ માનવ જીવસૃષ્ટિના એક મહાન માતાપિતા બનીયે તે હજુ આ કુદરતને મંજુર નહોતું. ઘટના એવી બની કે અમારા કુટુંબમાં નજીકના વડીલ1નું (95 વર્ષે) કુદરતી અવસાન થયું. (ઓમ.. શાંતિ શાંતિ શાંતિ…)

– ઘટના આઘાતજનક નથી પણ દુઃખદ જરૂર કહી શકાય, તેથી મૃતકનું સન્માન જાળવવાના હેતુએ અમે સર્વાનુમતે ઉજવણીનો કાર્યક્રમ મોકુફ રાખવાનું સ્વીકાર્યું. #રિસ્પેક્ટ

– જો કે સાથે-સાથે ઘરમાંથી મોટી ઉજવણીના બદલે નાનકડું સંભારણું બની રહે તેવા સેલીબ્રેશનની છુટ મેળવવામાં આવી. આમ તો આ દિવસની ઘણી તૈયારીઓ કરી હતી પણ સમયને માન આપીને જે બન્યું તે સ્વીકારવું યોગ્ય હતું. (સમય સબ સે બલવાન હૈ ભાઇ.)

– આખરે અમે (અહી મારા મમ્મી, હું અને મેડમજી સમજવું) ક્રિમવાળી મીઠી ખીચડી2 પર મીણબતી ખોસવાની અને તે મીણબત્તીને સળગાવવા મહેનત કર્યા પછી તેને બુઝાવવા માટે ટેણીયાંને ફુંક મારવા કહેવાનું (જો તે સાંભળે તો) અને સાથે સાથે હેપ્પી બડ્ડેનું અંગ્રેજી ગીત ગાવાનું! અમે આ બધું જ કર્યું. (હા, બડ્ડેમાં આવુંબધું કરવું પડે!)

– ઉપર નક્કી કર્યા મુજબની ગોઠવણી કરીને અમે ટીનટીન3ની હેપ્પી બડ્ડે ઉજવી.

અહી નોંધ લેવી કે વ્રજને ફુંક મારવાનું વારંવાર કહેવા છતાં તેણે ફુંક ન મારી, એટલે પેલી મીઠી-ખીચડી ખાવાની ઉતાવળમાં અમે ફુંક મારીને કાર્યક્રમ આગળ ધપાવ્યો.

– પછી તો શું હોય.. ખાધુ-પીધું, થોડી મોજ-મજા કરી અને સુઇ ગયા. આમ અમે વ્રજની પ્રથમ વર્ષગાંઠની ઉજવણી પુરી કરી.

– અને હવે અમારી નાનકડી ઉજવણીના સંભારણાં જેવી અમુલ્ય ક્ષણોની આબેહૂબ છબીઓ…

Happy Birthday Tintin! વ્રજનો પ્રથમ જન્મદિવસ.
મીણબત્તીની જ્યોત સાથે નજર મીલાવતો અમારો વ્રજ.