કવિ: બગીચાનંદ
હું છું આ બગીચાનો માળી. આમ તો હું એ જ છું જેને તમે બધા ઓળખો છો અને હું એ પણ છું જેને તમે કોઇ ઓળખતા નથી. દિલથી અમદાવાદી અને મુડથી થોડોક મસ્તીખોર એવો એક સામાન્ય ભારતીય નાગરિક; જે અહી પોતાના વિચારો અને અનુભવો મનમાં આવે એમ લખ્યા રાખે છે.
31st March – અપડેટ્સ..
. . .
– આજે ૩૧, માર્ચ. નાણાંકીય હિસાબી વર્ષનો છેલ્લો દિવસ. (કાલથી ઘણી ધમાલ શાંત થઇ જશે.)
– કેટકેટલાયે કામ યાદ કરી-કરીને પુરા કરવાના અને કરાવવાના. (લોકોને વારંવાર કહીને ચલાવવા પડે..) જાતે કામ કરવા પણ તૈયાર રહેવું પડે..
– અને આજે.. જાતે કામ પુરૂ કરવાની એ જ હોંશિયારીની એક સાહસ-કથા…
– ટોરેન્ટ પાવરનું એક બીલ ત્રણ દિવસ પહેલા જ મળ્યું’તું. ત્યારે ચેક લખી રાખ્યો હતો પણ ટોરેન્ટમાં ભરવાનો ભુલાઇ ગયો. આજે અચાનક યાદ આવ્યું અને કામ જાતે પુરું કરવાનું નક્કી કર્યું.
– સૌ પ્રથમ ટોરેન્ટ પાવરની લોકલ ઑફિસની મુલાકાત. ત્યાં પહોંચતા જ જાણવા મળ્યું કે આજે છેલ્લો દિવસ હોવાથી નારણપુરા જ જવું પડશે. (વિચાર આવ્યો કે માત્ર એક ચેક ભરવા ભરબપોરે નારણપુરાનો ધક્કો કોણ ખાય….પણ..) હાથમાં લીધેલું કામ પુરું કર્યા વગર પરત ફરવું ‘હાર’ જેવું લાગ્યું એટલે છેલ્લે નારણપુરા ઝોનલ ઑફિસ સુધી લાં….બા થવાનું નક્કી કર્યું.
– નારણપુરા ઑફિસ પહોંચ્યો અને છેલ્લા દિવસે બિલ ભરનારની લાંબી લાઇનમાં નંબર લગાવ્યો. ૧૫-૨૦ મિનિટની તપસ્યા પછી મારો નંબર આવ્યો અને જાણવા મળ્યું કે મારું મીટર કનેક્શન શાહપુર ઝોનલ ઑફિસની હદમાં આવે છે અને આજે ૩૧ માર્ચ હોવાથી તે અહી સ્વીકારવામાં નહી આવે. (બહુ ગુસ્સો આવ્યો…. ઽ%#%&^%$*#@~%, આ જ વાત મને પેલા લોકલ ઑફિસવાળાએ જણાવતા શું જતું હતું?) આટલે સુધી પહોંચીને હવે પરત ફરવાનો કોઇ સવાલ જ નહોતો એટલે બીજા વિકલ્પના અભાવે શાહપુર જવા માટે કમને મન મનાવ્યું.
– હવે, શાહપુરની મુલાકાત આ જીંદગીમાં તો કરી નહોતી એટલે કોલંબસની જેમ એક નવા વિસ્તારની શોધમાં નીકળી પડયો પણ ત્યાં સુધી પહોંચવામાં ખરેખર આંટા આવી ગયા. સાંકડા રસ્તાઓમાં એક જગ્યાએ થોડો ભુલો પડયો તો ગાડીને ફેરવવામાં નાની યાદ આવી ગયા. (હેલ્લો નાની.. 😀 ) ગલીઓ-કુંચીઓ ખુંદીને જેમતેમ પહોંચ્યો તો ખરો પણ “પહોંચીને નીરખું તો પાર્કિંગ ન મળે”… હાય રે મેરી કિસ્મત… 🙁 (આખરે.. ગાડીને રોડના કિનારે અને ‘રામ ના ભરોષે’ પાર્ક કરવામાં આવી.)
– બિલ્ડીંગ પ્રવેશ બાદ બીલ ભરવાની વિધી પતાવી ત્યાં તો સામે દિવાલે શોભતું ‘કમ્પલેઇન બોક્ષ’ દેખાણું ! થયેલ હેરાનગતિ બાબતે એક લાંબીલચક ફરિયાદ ઠપકારવાની મને ભારે ઇચ્છા થઇ આવી પણ ભુખ્યા પેટ દ્વારા ઘડીયાળમાં થયેલો સમય બતાવવામાં આવ્યો અને મારી ઇચ્છા વિરૂધ્ધ તેની મજબુરી જતાવી એટલે પેલી ભારે ઇચ્છાનું ઠંડા કલેજે ખુન કરવું પડયું… (નોંધ- હું કોઇ ખુની નથી) અને ફાઇનલી ‘કામ પુરું થયું’ તેની વિજયી મુદ્રામાં ગાડીના ટાયરને ઘર તરફ વાળવામાં આવ્યા.
– આજની શીખ :
- વર્ષના છેલ્લા દિવસે આવી કોઇ બહાદુરી ન બતાવવી.
- અને ખરેખર ઇચ્છા થઇ જ આવે તો પહેલા સંપુર્ણ જાણકારી એકઠી કરી લેવી.
- શાહપુરમાં ગાડી લઇને ન જવું.
- પાવર કનેક્શન કઇ ઝોનલ ઑફિસની હદમાં આવે છે તે જાણકારી હોવી જોઇએ.
. .
નક્કામી નોંધ : ઉપરની વાતમાં આવતા શબ્દો જેવા કે તપસ્યા, ઇચ્છા, ખુન.. વગેરેને કોઇ બેકાર ટીવી-સિરીયલના પાત્રો કે તેની કોઇ ઘટના સાથે કાંઇ લેવા-દેવા નથી અને જો કોઇ સંબંધ હોય તો તેને માત્ર સંયોગ કહેવાશે.
. . .
આજની વાત – 20/3
. . .
– રવિવાર બાદ સોમવાર અને હવે મંગળવાર પણ આવીને હવે જઇ રહ્યો છે. દિવસ બદલાતા રહે છે અને સમય વહેતો રહે છે..
– દુનિયાની દરેક વસ્તુ ગતિશીલ અને પરિવર્તનશીલ છે. હું પણ એ જ દુનિયમાં રહેતો અને પરિવર્તન સાથે સતત બદલાતો રહેતો એક નાનકડો જીવ માત્ર જ તો છું..
– થોડા દિવસના ધોમધખતા તડકા બાદ આજે દિવસનું વાતાવરણમાં ધુમ્મસ જેવું રહ્યું અને હવામાં ધુળનું પ્રમાણ વધારે હતું. (આમ બે સિઝન ભેગી થાય એટલે બીમારીઓ વધવાની.)
– સળંગ ત્રણ દિવસમાં ત્રણ દોસ્તોની સગાઇના ન્યુઝ મળ્યા !! (વાંચો કે.. ખીલે બંધાયા.. 😉 ) મને ઘણું ગમ્યું.. નોકરી-ધંધામાં તો બધા સેટ થઇ ગયા છે એટલે હવે કોઇ એક ઠેકાણે ગોઠવાઇ જાય એ પણ ઠીક છે. (હવે એક બચ્યો.)
– આજકાલ દિવસો મેડમ’જીની સેવામાં જઇ રહ્યા છે. (પતિધર્મ પણ નીભાવવો પડે ને ભાઇ..) તેના દરેક રીપોર્ટ એકદમ સરસ છે એવું શ્રી ડૉક્ટર મહોદયનું કહેવું છે.. અને મારો રીપોર્ટ કહે છે કે હું થોડો વધારે અધીરો બન્યો છું.. 🙂
– ચાર મહિના પુરા થયા અને એક નવા મહિનામાં મંગળ પ્રવેશ થઇ ચુકયો છે. (આપણને ગમે એટલી ઉતાવળ હોય પણ કુદરત તો તેનું કામ ઘણી ધીરજ અને ચોકસાઇથી જ કરશે… ત્યાં કોઇનું ન ચાલે..)
– પ્રથમ સંતાન તરીકે મને ‘દીકરી’ની આશા છે અને જો તે ‘દીકરો’ હોય તો પણ મારી માટે એટલો જ વ્હાલો રહેવાનો. (જે હોય તે.. મને તો હવે ‘કોઇ’ જલ્દી જોઇએ છે…) હું આવનારા બાળકને રમાડવા માટે બહુ બેકરાર છું…
– આવનાર નવા સભ્ય માટે અત્યારથી તૈયારીઓ શરૂ થઇ ચુકી છે. કામની વ્યસ્તતા વચ્ચે જયારે તેનો ખયાલ આવે ત્યારે એક નવો આનંદ અને ઉત્સાહ આવી જાય છે. (પરિવારના દરેક માટે અત્યારે આ એક મુખ્ય વિષય છે.)
– એકાદ મહિનામાં મેડમ’જીની મદદ માટે અને (મારી ગેરહાજરીમાં) તેની બહેનનું ધ્યાન રાખવા માટે મારી સાળી ઘરનો ચાર્જ લેવા આવી પહોંચવાની છે. ત્યારબાદ મેડમને સંપુર્ણ આરામ આપવાની યોજના છે. (સાંજે સામાન્ય વોકિંગ અને ગાર્ડનમાં ટહેલવા જવાનું ચાલુ કર્યું છે અને તે ચાલુ જ રાખવાનું છે.)
# ‘ઓફ’લાઇન –
– પાકિસ્તાન સામેની મેચમાં ‘વિરાટ’ ની વિશાળ ઇનિંગ જોઇને અને છેલ્લે ધોની દ્વારા ચોગ્ગાની મદદથી મળેલી જીતની ખુશી પછી હું લગભગ પાગલની જેમ નાચવા લાગ્યો હતો..
ત્યારે મમ્મીનો ફન્ની ડાયલોગ, – “થોડા દિવસમાં તુ એક છોકરાનો બાપ બનવાનો છે તો હવે આવા બધા છોકરવેડા કરવાનું બંધ કર…”
હું – “કેમ ? બાપ બનેલા લોકો નાચી ન શકે એવું કોઇ શાસ્ત્રોમાં લખ્યું છે ?” 😛
(અપડેટ-આજે શ્રીલંકાની બાંગ્લાદેશ સામે હાર પછી ભારતની ફાઇનલમાં પ્રવેશની આશા પર ડહોળું પાણી ફરી વળ્યું છે. 🙁 )
. . .